Yorgunum Anne!

depremler oluyor yüreğimde,

enkaz altında kalıyor hayallerim,

engin denizlerde boğuluyor umutlarım,

hep taş çıkıyor sevdiğim yürekler...

Hastayım Anne!

romatizmalarım atağa geçti,

isyanlar oynuyor midemdeki ülser,

başımın belası migrenim

iyice azıttı son günlerde,

yaşlı bir çınar ağacı gibi bedenim,

yüreğim paramparça, yüreğim çaresiz...

Veba mikrobu gibiyim Anne!

ilkbaharın mutluluk tablosunda,

etrafıma mutsuzluk mikrobu saçıyorum,

dostlarımı, sevdiklerimi üzüyor

onları da kendim gibi kahrediyorum...

ve herkes beni suçluyor Anne!

herkes beni suçluyor...

doğru...

suçluyum Anne!

her insana gül uzattığım için suçluyum...

Yunusça sevdiğim, inandığım için suçluyum...

zamana uyamadığım için suçluyum...

bazan düşünüyorum da Anne!

şimdi eskisi gibi çocuk olsam,

beni kollarına alıp ninni söylesen,

ağladığım zaman; “ağlama maviş gözlüm

ağlama” diye göz yaşlarımı silsen...

hastalandığımda; o sonsuz şefkatinle

o güler yüzlü gözlerinle

dertlerime derman olsan...

ya da; siyah önlük beyaz yakayla

ilkokula gidiyor olsam...

okumayı-yazmayı,

hayatın acı denizini yeni öğreniyor,

mutlu, sevgi dolu bir çocuk olsam...

bana öyle bakma Anne!

benimki bir hayal,

bir çare aramak çaresizliğime...

biliyorum Anne,

biliyorum vakit çok geç artık...

sabah bitti,

öğle-ikindi ile anlaştı...

akşamın alaca karanlığındayım...

biliyorum Anne...

biliyorum...

                                                     03 Mayıs 1993 Edirne

                                                     06 Ocak 1999 - 19 Ağustos 1999 Osmaniye