bu mektup sana dostum

bu mektup uzak diyarlardan

acılı yüreklerden

ve  yalnız gecelerden

bir dostun acılarını anlatıyor

bir dostun bir dosta serzenişini...

dün akşam bir çınar ağacı altında

eski günlere daldı gözlerim

            (eski günler deyince

            belki bir yıl, belki bir ay

            belki bir saat önceye)

ve gözeri değdi gözlerime

masum, çocuksu bakışları

çınar ağacı yaprakları arasından

savrulan saçları dokundu yüreğime...

acıydı dostum, acıydı her dakika

her saniye

ve kurşun gibiydi gökyüzündeki yıldızlar

kurşun gibiydi samanyolu...

ciğerlerimi dolduran sigara dumanı

içtiğim tavşan kanı çaylar

kurşun gibiydi

kurşun gibiydi herşey...

saatın kaç olduğunu hatırlamıyorum

seni aramak geldi içimden

“dostum yine senin garip oğlan

yine senin abdal çocuk isyanlarda

yine hüzün yüklemiş sırtına

yine kanamakta yüreği...”

anlatacaktım belki de herşeyi...

herşeyi seninle paylaşacaktım...

örneğin;

masamda bir resminin dahi olmadığını

odamın duvarındaki kanlı göz yaşlarımı

yüreğime hapsettiğim cennet güllerini...

yaşıma bakmadan

hiç utanmadan, sıkılmadan anlatacaktım...

dedim ya dostum

dedim ya belki herşeyi anlatacaktım sana

vakit geç olmasa.

                                                                      03 Temmuz 2002 Osmaniye