birgün terkedip gitsem bu şehri diyorum,

terkedip gitsem,

anıları bu şehirde bırakarak...

ama sensiz gidemem ki,

gidemem ki uzak diyarlara...

ayaklarımdaki prangalar bırakmaz ki...

gitmesem bu şehirden,

yani yanında kalsam...

yani seninle kalsam...

sen ;

dört  mevsimde de kırları terketmeyen

taze papatyalar gibi berrak,

bir o kadar da güzelsin...

bense;

dört mevsimde de yaprakları dökülmüş

yaşlı bir çınar ağacı...

dökülen sarı yapraklarım,

güzelliğini, tazeliğini,

berraklığını soldurur diye korkuyorum...

ve korkuyorum işte,

seni sevmekten

senin beni sevmenden korkuyorum...

dedim ya;

sen, taze bir papatya...

bense...

boşver... öyle işte...

                                                      26 Kasım 1999 Osmaniye