ben kriz çocuğuyum abi...

hani şu çöplüklerden ekmek toplayan

pazar yerinde çürük sebze arayan...

doğduğu gün milyarlık borçlarla doğan...

geçenlerde Veli ile tanıştık

Veli bizim arka sokakta

bir gece konduda yaşıyor...

bir pazar yerini dolaşırken birlikte

biraz soğan bulduk çöplerin arasında

biraz çürük domates...

doğru fırına koştuk Veli ile

bir bayat ekmek koparabilir miyiz diye?...

aylardan Ramazan

vakit akşam

iftar olmak üzere...

hoca minarede bekliyor

ezan okundu okunacak...

çocuk aklımızla;

“haydi bir eylem yapalım

açlığa

sefalete

yıkılan yuvalara

krizin yok ettiği

tüm çocuklar uğruna...

mutfağı yangına dönen

cefakar Anneler adına...”

iftar için yer seçtik

çürük domates

kuru soğan

bayat ekmekten oluşan soframıza...

yer meclis bahçesi...

kurduk soframızı

tüm acılar

tüm çekilen dertler uğruna

belki utananlar olur

belki anlayanlar olur diye...

gelen baktı

giden baktı

kimi “afiyet olsun” dedi

kimi gülüp geçti

utanmak şöyle dursun abi

“Vatandaş krizi atlatmış

bak meclis bahçesine pikniğe çıkmış

yaşasın Derviş baba

yaşasın Meclis ana” diyerek

bir de alkış tuttular halimize...

sahi...

sahi söylesene abi!

utanmak nasıl birşey?

tok olmak nasıl birşey?

ben kriz çocuğuyum abi?

hani şu çöplüklerden ekmek toplayan

pazar yerlerinde çürük sebze arayan

doğduğu gün

milyarlık borçlarla doğan...

                              10 Aralık 2001 Osmaniye